Met trots mag ik mij de komende jaren stadsdichter van Gorinchem noemen. Een rol die naadloos aansluit bij een wens die al jarenlang in mij leeft. Poëzie zichtbaar maken in het dagelijks leven.

 

Voor mij is taal geen luxe, maar een plek van ontmoeting. Op straat, in de klas, in het theater, tijdens herdenken en vieren. Als stadsdichter wil ik poëzie laten landen op plekken waar je haar misschien niet verwacht. Tussen de dagelijkse boodschappen, op een plein, tijdens een bijzondere gebeurtenis of juist op een gewone dag.

 

De komende jaren kijk ik ernaar uit om samen met de stad nieuwe vormen te ontdekken. Poëzie die niet alleen gelezen wordt, maar beleefd. Die meebeweegt met wat er speelt in de samenleving. En die laat zien dat taal van ons allemaal is.